tag:blogger.com,1999:blog-78248700507832354222011-07-31T07:59:59.067+03:00An everyday cat that loves artkoritsi_oksinoreply@blogger.comBlogger861100tag:blogger.com,1999:blog-7824870050783235422.post-36003651566236937212010-10-11T12:34:00.002+03:002010-10-11T12:37:45.843+03:00

Επιθυμώντας ανανέωση ενόψει της νέας σεζόν μετακομίζουμε!Το νέο μας site είναι:http://art-cat.gr/

koritsi_oksinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7824870050783235422.post-35024281843429272822010-09-17T16:28:00.000+03:002010-09-17T16:29:30.620+03:00

The PleiadesBy day you cannot see the skyFor it is up so very high.You look and look, but it's so blueThat you can never see right through.But when night comes it is quite plain,And all the stars are there again.They seem just like old friends to me,I've known them all my life you see.There is the dipper first, and thereIs Cassiopeia in her chair,Orion's belt, the Milky Way,And lots I know but

koritsi_oksinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7824870050783235422.post-7455006467857122332010-09-04T15:17:00.005+03:002010-09-04T15:34:02.455+03:00

Πάρε όμως δυο καλούς ζουγράφους· φαντάσου πως δε διάβασαν ποτές τους μήτ’ Όμηρο μήτε Ντάντε. Βάλ’ τους να διαβάσουν. Κλείσ’ τους έπειτα μέσα σε ξέχωρες κάμαρες, και πες τους να ζουγραφίσουν, ας πούμε το νησί της Καλυψώς κι έναν κύκλο της Κόλασης, καταπώς τα παράλαβαν από τον Όμηρο κι από τον Ντάντε. Πάρ’ τις εικόνες τους ύστερα και κάμε σύγκριση — Αργύρης Εφταλιώτης, Η ΜαζώχτραΕπιδίωξη και

koritsi_oksinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7824870050783235422.post-39651765184578741782010-07-23T11:05:00.007+03:002010-09-21T23:33:50.755+03:00

σύγχρονες προσεγγίσεις στο υλικό της Δημοτικής Πινακοθήκης Μήθυμνας Η δημοτική πινακοθήκη της Μήθυμνας – όραμα μιας δυναμικής τοπικής κοινότητας του 60’με εικαστικές και γενικότερες πολιτιστικές ευαισθησίες- εγκαινιάστηκε τον Αύγουστο του 1981 με διάστημα δραστηριοποίησης μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 90’. Εβδομήντα επτά έργα σημαντικών ελλήνων καλλιτεχνών που συγκεντρώθηκαν με

koritsi_oksinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7824870050783235422.post-26483673559615093922010-06-28T15:33:00.005+03:002010-06-28T17:31:48.463+03:00

Ένας από τους λόγους που θέλησα να δω τον Τζον Γαβριήλ Μπόργκμαν, στην παράσταση του Φεστιβάλ Αθηνών, ήταν η γνωριμία μου με το συγκεκριμένο κείμενο του Ίψεν που δεν είχε τύχει να ξαναδώ ανεβασμένο. Ομολογώ ότι ήταν και το μοναδικό που αποκόμισα από την χθεσινή παράσταση. Μετά από έναν αγώνα δρόμου στην πηγμένη Πειραιώς, και με το άγχος ότι δεν θα προλαβαίναμε την παράσταση, φτάσαμε στην

koritsi_oksinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7824870050783235422.post-9199343044853189652010-04-22T15:18:00.003+03:002010-04-26T19:24:18.048+03:00

Δεν ξέρω από πού κληρονόμησα αυτή την εξάρτηση από την μουσική. Οι γονείς μου ήταν τελείως απαθείς στο θέμα. Η μουσική ήταν μόνο μια ευχάριστη υπόκρουση για κάποιες στιγμές, δεν υπήρχε κριτήριο, καμιά ανάγκη-τα ακούσματα αναμενόμενα, Θεοδωράκης και Ξυλούρης επίφαση κουλτούρας του κρητικού σωβινισμού του πατέρα μου, ένας Λοϊζος, καμιά Φαραντούρη λόγω των ανάλογων κομμουνιστικών καταλοίπων κάπου

koritsi_oksinoreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-7824870050783235422.post-63641792855201967822010-03-26T15:52:00.007+02:002010-03-26T16:08:19.928+02:00

Καινούριος χώρος τέχνης στη Θεσσαλονίκη! Το Container άνοιξε τις πόρτες του στο κοινό την Τρίτη 23 Μαρτίου με 14 φρέσκους καλλιτέχνες να συμμετέχουν στην εναρκτήρια έκθεσή του και πολύ πολύ κόσμο να το καλωσορίζει.Εδώ μερικές φωτογραφίες από τα εγκαίνια Στην τρέχουσα έκθεση συμμετέχουν οι καλλιτέχνες:Χρήστος Βενέτης, Νίκος Ευαγγελόπουλος, Κατερίνα Ιορδανίδου, Νίκος Κόκκαλης, Βασιλική Κοσκινιώτου

koritsi_oksinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7824870050783235422.post-85339905354971722442010-03-16T16:39:00.001+02:002010-03-16T17:00:52.117+02:00

Αν και η ελεούσα μνήμη μου έχει αυταρχικά διαγράψει σχεδόν όλα τα μίζερα σχολικά μου χρόνια, υπάρχουν κάποια κάδρα που για ανεξήγητους λόγους μπορώ και θυμάμαι με, σχετική πάντα, ευκρίνεια. Σε μία από αυτές είμαι 16 χρονών και ο – φοβερός και τρομερός -φιλόλογός μας αναλύει εξονυχιστικά ένα ποίημα του Ελύτη. Δεν θυμάμαι ποιο. Αυτό που θυμάμαι είναι το πόσο εκνευρίζομαι-έφηβη γαρ και κατά βάση

koritsi_oksinoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7824870050783235422.post-54119171055584611252010-03-08T15:15:00.001+02:002010-03-08T15:24:46.668+02:00

Η χώρα μας εγέρασε μωρέ παιδιά. Μπορεί να αντιδρά στιγμιαία στις κατά καιρούς εκδηλώσεις καταπίεσης και διαφθοράς – με κάποια σκουριασμένα αντανακλαστικά- όμως κουράζεται γρήγορα και λησμονεί, αποχαυνώνεται με τσόντες και τηλεοπτικά διαζύγια και κατακάθεται, επαναπαυμένη με τα λίγα και μετά με τα λιγότερα. Σαν ηλικιωμένη ανήμπορη κυρία πάει στις εκλογές υποβασταζόμενη από υποτιθέμενους προστάτες

koritsi_oksinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7824870050783235422.post-54517156300242276052010-03-03T02:01:00.004+02:002010-03-03T02:10:35.163+02:00

H Pascal Petit είναι ποιήτρια. Ζει στο Λονδίνο και, μεταξύ άλλων, διδάσκει δημιουργική γραφή στην Tate Modern. Έχει γράψει τέσσερα βιβλία και στο πέμπτο της – που κυκλοφορεί στην Αγγλία τον Μάιο του 2010- αποδίδει ποιητικά 52 αγαπημένους της πίνακες της Frida Kahlo με τίτλο What the Water Gave Me – Poems after Frida Kahlo.Καθώς η γειτνίαση ζωγραφικής και ποίησης με ελκύει και με συγκινεί τα μάλα,

koritsi_oksinoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7824870050783235422.post-65314827435383078042010-02-01T18:41:00.008+02:002010-02-01T19:28:25.238+02:00

(Λίγες κουβέντες για την εντροπία) "no one knows what [thermodynamic] entropy really is, so in a debate you will always have the advantage". John von Neumann προς τον Claude Shannon (Sci. Am. 1971 , 225 , 180.) Humpty Dumpty sat on a wall, Humpty Dumpty had a great fall;

koritsi_oksinoreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-7824870050783235422.post-16057915166855946672009-12-09T13:33:00.006+02:002009-12-14T18:02:51.094+02:00

Καταρχάς είναι πάντα απόλαυση να βλέπεις τον Τομ Γουέιτς στην οθόνη – πόσο μάλλον όταν σχεδόν παίζει τον εαυτό του, μια και η προσωποποίηση του κακού, το λοξό βλέμμα και το βαμμένο μουστάκι, του πάει γάντι, έξοχος- εξοχότατος σατανάς - μετά είναι φυσικά ο Γκίλιαμ, των Μόντυ Πάιθον και του απερίγραπτου και αξεπέραστου Brazil (και του Μυνχάουζεν και των 12 πιθήκων και των Αδερφών Γκριμ και τέλος

koritsi_oksinoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7824870050783235422.post-2767093487072516922009-12-04T14:25:00.005+02:002010-01-24T23:20:46.759+02:00

Η χωρομέτρηση του δωματίου έκανε εντέλει προφανές ότι το δωμάτιο στενεύει κάθε μέρα (ή Ξαναδιαβάζοντας τον Κάφκα)Ο μικρός και απόλυτα ορισμένος χώρος ενός δωματίου αναπόφευκτα προκαλεί συνειρμούς εκούσιου ή ακούσιου εγκλεισμού. Ο εγκλεισμός βέβαια δεν έχει ανάγκη από δωμάτια. Η εξουσία ως γενικευμένη έννοια – φορέας πάσης φύσης εγκλεισμών – επιτυγχάνει να μας περικυκλώνει με νόμους- τοίχους,

koritsi_oksinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7824870050783235422.post-40467758693731847212009-10-23T20:33:00.000+03:002009-10-23T20:34:05.701+03:00

)when what hugs stopping earth than silent isby: e.e. cummings )when what hugs stopping earth than silent ismore silent than more than much more is ortotal sun oceaning than any thistear jumping from each most least eye of starand without was if minus and shall beimmeasurable happenless unnowshuts more than open could that every treeor than all life more death begins to growend's ending then

koritsi_oksinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7824870050783235422.post-48744368029744857202009-10-20T18:06:00.004+03:002009-12-14T18:08:07.136+02:00

(Είναι πολύ δύσκολο να μείνει κανείς αντικειμενικός στα κριτήριά του μιλώντας για μια ταινία για την οποία έχουν γραφεί και ειπωθεί τόσα πολλά.Οι απανωτοί σχολιασμοί και οι ακραίες κριτικές από τις Κάνες και μετά λίγα περιθώρια αφήνουν για προσωπική εκτίμηση. Παρ’ όλα αυτά καθώς παραμένει η πιο ενδιαφέρουσα κινηματογραφική δουλειά που έχω δει φέτος θα επιχειρήσω να εκφράσω μερικές σκέψεις.)

koritsi_oksinoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7824870050783235422.post-63797705033521266832009-10-14T13:49:00.003+03:002009-12-14T17:50:26.261+02:00

A Little Fable"Alas," said the mouse, "the whole world is growing smaller every day. At the beginning it was so big that I was afraid, I kept running and running, and I was glad when I saw walls far away to the right and left, but these long walls have narrowed so quickly that I am in the last chamber already, and there in the corner stands the trap that I must run into." "You only need to

koritsi_oksinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7824870050783235422.post-33551857760518509692009-10-13T20:17:00.003+03:002009-10-13T20:23:13.258+03:00

πρόσφατα ανακάλυψα το blog Νέοι ήχοι στο παμπάλαιο νερό. Ο συγκεκριμένος Καρούζος ήταν σαν την σημερινή βροχή. Απόλαυση.

koritsi_oksinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7824870050783235422.post-92086061116544116072009-10-03T11:51:00.004+03:002009-12-14T18:19:21.964+02:00

koritsi_oksinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7824870050783235422.post-47489663862101578792009-09-29T10:23:00.003+03:002009-12-14T18:13:39.830+02:00

We won't do it without the rosesΣε ένα από τα πρώτα του και πιο γνωστά διηγήματα στο Ένα ρόδο για την Έμιλι ο Φόκνερ περιγράφει την μάλλον ανατριχιαστική ιστορία της αλύγιστης γεροντοκόρης Έμιλι που προκειμένου να κρατήσει κοντά της φευγάτο και μάλλον μπερμπάντη γαμπρό τον δηλητηριάζει με αρσενικό και διατηρεί το πτώμα του στο νυφικό κρεβάτι μέχρι το θάνατό της οπότε και αποκαλύπτεται. Το πτώμα

koritsi_oksinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7824870050783235422.post-70925314157438490002009-09-15T19:27:00.003+03:002009-10-13T20:23:58.244+03:00

(λίγες σκέψεις για το τελευταίο βιβλίο της Άντζελας Δημητρακάκη «Μέσα σ’ ένα κορίτσι σαν κι εσένα»)Η ποίηση και δη οι ποιητές -ενεργοί και εν δυνάμει-χαίρουν μιας ιδιότροπης εκτίμησης στη χώρα μας. Αν για τον εστέτ ο ποιητής αποτελεί αντικείμενο λατρείας για τον υπόλοιπο κόσμο θεωρείται μάλλον άξιος χλευασμού.Όταν πριν από λίγο καιρό ανέφερα σε μερικούς γνωστούς ότι είχα σκοπό να πάω σε μια

koritsi_oksinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7824870050783235422.post-32986117833621413232009-09-14T13:38:00.005+03:002009-12-14T18:09:04.739+02:00

Αν και άκουγα αρκετά ροκ όταν ήμουν φοιτήτρια- και έκανα και αρκετά χρόνια φοιτήτρια είναι αλήθεια- δεν μπορώ να πω ότι εντρύφησα ποτέ σε αυτό. Αργότερα, όταν άρχισα να ασχολούμαι κάπως περισσότερο με τη μουσική και με κέρδισαν άλλα ακούσματα το ροκ ήταν πάντα ο ήχος των φοιτητικών αναμνήσεων. Βεβαίως το ροκ είναι πολύ. Και ενώ εκείνα τα ωραία χρόνια αρχικά είχα «μυηθεί»-λέμε τώρα- σε κάπως πιο

koritsi_oksinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7824870050783235422.post-52892757375626205792009-08-29T17:55:00.005+03:002009-12-14T17:49:58.331+02:00

"You are old, Father William," the young man said,"And your hair has become very white;And yet you incessantly stand on your head—Do you think, at your age, it is right?""In my youth," Father William replied to his son,"I feared it might injure the brain;But now that I'm perfectly sure I have none,Why, I do it again and again.""You are old," said the youth, "As I mentioned before,And have grown

koritsi_oksinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7824870050783235422.post-73505914174096286962009-07-05T18:06:00.012+03:002009-12-14T18:21:29.140+02:00

Τα τελευταία τεκταινόμενα στον χώρο των τεχνών μου προκαλούν ομολογώ μια εκτενή σύγχυση. Δεν δύναμαι να το προσδιορίσω απολύτως... Απλώς εικάζω ότι επικρατεί μια παράνοια στον τόπο μας τούτους τους καιρούς τους χαλεπούς. Δεν ξέρω από που να ξεκινήσω...Από την μία, επιχειρήσεις κλείνουν, ανεργία, δάνεια, ελλείμματα, περικοπές και δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο βιβλικό και ο ελεήμων κ. Σαμαράς κάνει

koritsi_oksinoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7824870050783235422.post-91290734930230273142009-06-29T20:22:00.003+03:002009-06-30T13:00:23.683+03:00

Σαφώς και δεν πήγα στον Μπορίς Γκοντουνόφ από τους Fura del Baus για να τρομάξω. Και φαντάζομαι ότι με όσα είχαν ευρέως ήδη ακουστεί και συζητηθεί για την παράσταση όλοι ήταν ενήμεροι για την ιδιαιτερότητά της. Δεν ήταν λοιπόν το πρόβλημά μου το γεγονός ότι δεν ένιωσα το άγχος του “ομήρου” ή το ότι δε βίωσα “στο πετσί μου” την κατάσταση του εγκλεισμού, αυτά είναι πράγματα που-εικάζω- δεν

koritsi_oksinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7824870050783235422.post-62868226762427798222009-06-26T12:55:00.003+03:002009-06-30T13:02:00.394+03:00

Αγαπημένο απόσπασμα από "τα ποιήματα στο δρόμο" του Νίκου Χουλιαρά:(...)Μ’ αρέσουν, πάλι, τα απελπισμένα κι όμως χαμογελαστά: τα ποιήματα-συνένοχοι· εκείνα που σου κλείνουνε με νόημα το μάτι. Που δεν σου πιάνουν την κουβέντα, δεν σ’ απασχολούν μα συνεχίζουνε το δρόμο τους αδιάφορα: τα ποιήματα-«δεν πρόκειται να σου ζητήσω τίποτε»· αυτά που χαιρετούν μόνο και φεύγουν, όπως μ’ αρέσουνε και τ’ άλλα,

koritsi_oksinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7824870050783235422.post-77947524791995351092009-06-26T00:14:00.007+03:002009-06-30T13:02:30.321+03:00

Ώριμη και κομψότατη, πρόσχαρη κυρία, πάσχουσα από αβάσταχτη μοναξιά, κάπου κοντά στα 50 επιχειρεί μόνη της ταξίδι στη Βενετία για το οποίο μάζευε χρόνια τώρα τις οικονομίες της -όνειρο ζωής κοινώς – ελπίζοντας σιωπηρά να ζήσει και αυτή το θαύμα που ο καθείς αξίζει τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του. Μένει στην πανσιόν γοητευτικής συνομήλικης της χήρας που κάνει παρέα -και όχι μόνο όπως

koritsi_oksinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7824870050783235422.post-32159104113901560132009-06-25T14:46:00.002+03:002009-06-30T13:02:48.058+03:00

Σε μια ταράτσα απέναντι από τη φρεσκολουσμένη ακρόπολη – όχι πολύ μακριά από το πολυσυζητημένο μουσείο της- η Κατερίνη μιλάει για τον έλληνα-με μικρό έψιλον-, για το πως αντιλαμβανόμαστε το θάνατο, για τη νοσταλγία, για την ομορφιά της ζωής, για εμάς, για το πως πρέπει να χορεύεται η ντίσκο, για την ποίηση ενός λαϊκού άσματος και για πολλά άλλα μέσα από μια παράσταση-πρόσκληση αυτοσχεδιασμού,

koritsi_oksinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7824870050783235422.post-35530077155134790852009-06-15T12:55:00.002+03:002009-06-15T13:08:51.630+03:00

Και μετά από την άνοδο του Καρατζαφέρη στις πρόσφατες εκλογές και τα απερίγραπτα σκηνικά στον Άγιο Παντελεήμονα αυτή η υπέροχη χώρα εξακολουθεί να τροφοδοτεί την υπερηφάνεια μας με πράξεις μεγαλείου:Η μεγάλη περιπέτεια στην ΓκράβαΔιώκεται επειδή ενσωμάτωσε τα παιδιά των μεταναστών στη ζωή του σχολείουΚυνηγοί του «φανερού» σχολειούποιος έθιξε το εκπαιδευτικό μας σύστημα;

koritsi_oksinoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7824870050783235422.post-41429453559980453222009-06-11T17:11:00.004+03:002009-06-11T20:11:12.483+03:00

Στο «Κουτσό» βουτάς. Και δεν ξέρεις αν θα ξαναβγείς. Ίδιος τουλάχιστον. Είναι ένα βιβλίο θάλασσα, ρουφήχτρα, κάτι από Ταρκοφσκική αποκάλυψη ή Φελινική κρίση αυτογνωσίας ή Νιτσεικός μηδενισμός.Ο Κορτάσαρ θα έλεγες ότι παραληρεί ιλιγγιωδώς και σε παρασύρει μαζί του σε μια κατρακύλα σχεδόν απάνθρωπης αποφλοίωσης της ανθρώπινης φύσης.Στην περίπτωση μιας συναισθηματικής άφεσης το αποτέλεσμα μπορεί να

koritsi_oksinoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7824870050783235422.post-67433684460122963222009-05-25T15:12:00.012+03:002009-06-30T13:03:15.850+03:00

(από τις "πειραγμένες" παροιμίες του ζωγράφου)Μανώλης Ζαχαριουδάκης στην γκαλερί Άστρα, Καρυάτιδων 8 στην Ακρόπολη μέχρι την Παρασκευή

koritsi_oksinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7824870050783235422.post-18792117072497386962009-05-25T12:51:00.002+03:002009-06-30T13:03:35.877+03:00

Οι Ολυμπιακές εγκαταστάσεις του Παλαιού Φαλήρου πάντως έξοχος χώρος. Δίπλα στη θάλασσα, καραβάκια, ηλιοβασιλέματα. Κάτι είναι κι αυτό. Μέσα δε κάτι σε πιάνει, δεν ξέρω τι φταίει, η Μεγάλη επέλαση της ζωγραφικής, τα τόσο φιλικά στον θεατή πια έργα, τα αρπαχτικά βλέμματα, περάστε κόσμε, κάτι για το σαλόνι σας, τιμαί λογικαί… Επιλογές συμβατικές, χωρίς καμία τόλμη, χωρίς άποψη ή πρόταση, χωρίς

koritsi_oksinoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7824870050783235422.post-64930134996944857632009-05-21T13:07:00.002+03:002009-06-30T13:04:22.095+03:00

Ένας καινούριος χώρος για τις τέχνες εμφανίζεται στο Μοναστηράκι. Το taf (the art foundation) έκανε τα εγκαίνια του την Τρίτη με δυο- ενδεικτικές για το τι πορεία θα ακολουθήσει-εκθέσεις ελλήνων και ξένων καλλιτεχνών σε ένα πανέμορφο κτήριο -που δεν θα περίμενες ποτέ να βρεις πίσω από την πλατεία Αβησσυνίας-, όπου συνδυάζει εκτός από το τυπικό «λευκό κουτί» και εναλλακτικές δυνατότητες έκθεσης με

koritsi_oksinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7824870050783235422.post-23232377488939125712009-05-15T13:58:00.001+03:002009-06-30T13:04:46.043+03:00

Μέσα σε έναν κιτς πλουραλισμό και μια μικροαστική υπερβολή, σε χονδροειδείς προχειρότητες και τετριμμένα κοινωνικά σχόλια, σε άκομψους αστεϊσμούς, χιούμορ ανύπαρκτης λεπτότητας, ντεμέκ πολιτικές θέσεις και life style ευσεβείς προσδοκίες, μέσα στην επενδυμένη ακριβές ιδέες αποφορά του κατά βάση «δηλωμένου» καλλιτεχνικού κόσμου ενίοτε-όλο και πιο σπάνια - αναδύονται μοναδικές μακρές στιγμές

koritsi_oksinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7824870050783235422.post-15066175089282080822009-05-14T13:49:00.004+03:002009-06-30T13:05:09.117+03:00

Με αφορμή το μεγάλο αφιέρωμα στον πολύ αγαπημένο fluxus καλλιτέχνη Nam June Paik που ξεκινά απόψε με το Athens Video Festival ανεβάζω εδώ ένα κείμενο που είχα γράψει μετά τον θάνατό του πριν 3 χρόνια, μέρος του οποίου είχε τότε δημοσιευτεί στη LIFO."As collage technique replaced oil paint, the cathode-ray tube will replace the canvas." Nam June Paik , 1965Μια μέρα του Οκτώβρη του 1965, ο Πάπας

koritsi_oksinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7824870050783235422.post-52758520052587939332009-05-08T13:13:00.003+03:002009-06-30T13:05:36.910+03:00

Nofound project« Someone once told me 'ok, so what you like about photography is : sex, drugs and rock and roll!'. I don't like rock and roll ! With 'nofound', I chose to open a space for contemporary photographers to show fragments of their intimate diaries. Go and find the moment wether it was intentional or not. Who cares ? I don't... The look through the eye of the storm, the one picture that

koritsi_oksinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7824870050783235422.post-75210210162328461742009-04-23T14:34:00.032+03:002009-06-30T13:01:35.695+03:00

Το να φιλολογήσει κανείς σχετικά με το πόσο ωραία πόλη είναι το Βερολίνο δεν είναι δα και η ανακάλυψη της Αμερικής. Εκπληκτικά κτήρια που ορίζουν χαρακτήρα, μεγάλα φροντισμένα πάρκα, φιλικές πλατείες που αποκαθιστούν την χαμένη, στα δικά μας, έννοια του δημόσιου χώρου, πόλη καθαρή, ομαλή και δεκτική στον κάτοικο και τον ταξιδιώτη - σε κάνει να αναθεωρείς καθολικά μουρτζούφλικες υποθέσεις σχετικά

koritsi_oksinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7824870050783235422.post-355325071210676132009-04-08T18:42:00.004+03:002009-04-08T18:51:51.011+03:00

και μιλώντας για video art ένα εκπληκτικό έργο του Bill Viola-ίσως του σημαντικότερου video artist του καιρού μας- εκτίθεται στο Μουσείο Φωτογραφίας στη Θεσσαλονίκητο reflecting pool αγγίζει τα όρια της φιλοσοφίας...

koritsi_oksinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7824870050783235422.post-79333276254362180192009-04-07T16:38:00.003+03:002009-04-07T16:52:01.604+03:00

Παρά την ταχύτατη ανάπτυξη της χρήσης νέων μέσων στις εικαστικές τέχνες από τα μισά του 20ου αιώνα μέχρι σήμερα λίγοι είναι οι καλλιτέχνες για τους οποίους θα μπορούσε κανείς να πει ότι κέρδισαν το στοίχημα παρουσιάζοντας δουλειές όχι μόνο τεχνικής αρτιότητας αλλά και εικαστικής δύναμης. Η Shirin Neshat σαφώς συγκαταλέγεται σε αυτούς και γι΄ αυτό και δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις. Η Ιρανή

koritsi_oksinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7824870050783235422.post-3827723016367746142009-04-02T14:57:00.006+03:002009-04-02T19:32:13.760+03:00

Τον αγαπάω το Μαρμαρινό. Η πρώτη δική του παράσταση που μου έτυχε στα αθώα νιάτα μου ήταν ο Ρομαντισμός- τω καιρό εκείνο, αδυνατώ να θυμηθώ χρονολογία, θυμάμαι μόνο ότι ήταν στο θέατρο Ιλίσια ακόμα- δεν μπορούσα να μιλήσω για ώρα μετά, ήταν μια νέα γνωριμία με το θέατρο. Από τότε τον παρακολουθώ με κατανυκτική συνέπεια, δηλώνω χωρίς καμία γλωσσική συστολή το βαρύγδουπο-και ενδεχομένως ασυνήθιστο

koritsi_oksinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7824870050783235422.post-61887551477476706602009-03-26T18:05:00.002+02:002009-12-14T17:51:10.254+02:00

Συνέντευξη της Μαρίας Λαϊνά

koritsi_oksinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7824870050783235422.post-15295758726566080682009-02-17T18:33:00.003+02:002009-03-26T18:10:18.511+02:00

Η έξαρση εκθέσεων σε μέρη αντισυμβατικά και απρόσμενα όπως π.χ. αποθήκες, παλιά εργοστάσια, φουαγιέ θεάτρων, εγκαταλελειμμένα κτήρια, άδεια διαμερίσματα, ανοιχτές αγορές, εργαστήρια ή μπαρ που παρατηρείται-έστω και κάπως αργοπορημένα σε σχέση με την υπόλοιπη Ευρώπη- τα τελευταία χρόνια στα μέρη μας είναι μια ευχάριστη αλλαγή για τους περιφερόμενους εραστές των τεχνών και ένας καλός τρόπος

koritsi_oksinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7824870050783235422.post-76816785197702908572008-12-29T20:35:00.000+02:002008-12-29T20:36:44.644+02:00

Κωνσταντίνα Κούνεβα Λογαριασμός 5012 019021 277 Τράπεζα ΠειραιώςDECHEVA ELENA KUEVA KOSTADINKA NIKOLOVAΑυτός είναι ο λογαριασμός για την οικονομική ενίσχυση της συνδικαλίστριας Κωνσταντίνας Κούνεβα που δέχτηκε την δολοφονική επίθεση με βιτριόλι από τους μπράβους των εργολάβων σαν τιμωρία για τη δράση της ενάντια στην εργοδοτική αυθαιρεσία.

koritsi_oksinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7824870050783235422.post-61784463907005285542008-12-29T20:14:00.003+02:002008-12-29T20:35:09.403+02:00

Αυτές τις μέρες δεν μπορώ να μιλήσω για τέχνη. Με πληγώνει. Με ταράζει και με γεμίζει ενοχές. Αυτή η πόλη αυτή η χώρα, αυτός ο κόσμος κάθε μέρα γίνονται και πιο αφόρητα. Και οι λέξεις ηχούν σαν θόρυβος από κονσερβοκούτια που κατρακυλούν στους δρόμους. Άδεια και σκουριασμένα. Άδειες και σκουριασμένες. Κατρακυλούν, κάνουνε θόρυβο και κόβουν-καμιά φορά- μέχρι να βρουν τον τοίχο. Και ο τοίχος δεν θα

koritsi_oksinoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7824870050783235422.post-55924902416886873022008-12-24T14:11:00.004+02:002009-12-14T17:59:21.599+02:00

Έστω και καθυστερημένα, από την Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία στις 21/12/2008από τα πιο ωραία κείμενα των τελευταίων ημερών: ΠΑΡΑΔΟΞΑΠΡΟΚΗΡΥΞΗ ΝΕΩΝ ΘΕΣΕΩΝΑκολουθούν οι κατηγορίες των όντων που θεωρούνται φύσει και θέσει σύμμαχοι των εξεγερμένων παιδιών. Σαν όλα τα κύματα, το ωστικό κύμα των παιδιών παρουσιάζει εγγενή χαρακτηριστικά, όπως πηγή, συχνότητα, μήκος ταλάντωσης, ένταση και αλλαγή

koritsi_oksinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7824870050783235422.post-64073598028938331142008-12-24T12:40:00.001+02:002009-12-14T17:52:02.363+02:00

Επεισοδιακή ήταν το βράδυ της 19ης Δεκεμβρίου η επίσημη πρεμιέρα της Νέας Σκηνής «Νίκος Κούρκουλος» του Εθνικού Θεάτρου καθώς, λίγο μετά την έναρξη της παράστασης Ρομπέρτο Τσούκο, ομάδα νεαρών εισέβαλε στο θέατρο για να διαμαρτυρηθεί για όλα όσα συμβαίνουν το τελευταίο διάστημα στη χώρα.Αγόρια και κοριτσιά, νεαρής ηλικίας, μπήκαν στο θέατρο κρατώντας πανό που έγραφε «Όλοι στους δρόμους. Αμεση

koritsi_oksinoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7824870050783235422.post-35960163222843438962008-12-23T16:07:00.001+02:002009-12-14T17:52:49.912+02:00

Η συνέντευξη της Μυρτώς στο City 99,5

koritsi_oksinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7824870050783235422.post-35134314380010104692008-12-18T16:08:00.003+02:002009-12-14T17:52:29.091+02:00

"Τι με κοπάνησες σ’ αυτή τη ζαρντινιέρα?Αφού για μένα πονηρά είχες σκεφτεί Κι αφού στο βάθος θέλεις να μου ρίξεις σφαίρα Τι με κοπάνησες στη ζαρντινιέρα αυτή?"απόσπασμα από τις εξοστρακισμένεςπροσκυνώ...

koritsi_oksinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7824870050783235422.post-3277235451414390132008-12-18T12:21:00.002+02:002009-12-14T17:53:16.580+02:00

28 ποιητές γράφουν για τα γεγονότα των ημερώνΤο ηλεκτρονικό περιοδικό για την ποίηση e-poema παίρνει την πρωτοβουλία να συσπειρώσει εγνωσμένους Ελληνες ποιητές -της παλαιότερης και της νεότερης γενιάς- με στόχο μια διαφορετική αντιμετώπιση και τοποθέτηση έναντι της περιρρέουσας πραγματικότητας των τελευταίων ημερών. Με μόνο όπλο τους στίχους.Συμμετέχουν με ποιήματα γραμμένα εν θερμώ ή, σε

koritsi_oksinoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7824870050783235422.post-78910408156040850122008-12-17T13:47:00.002+02:002009-12-14T17:53:44.263+02:00

" (...) Η βαλλιστική έκθεση αναμένεται να παραδοθεί σήμερα, Τετάρτη, στον ανακριτή που χειρίζεται την υπόθεση και σύμφωνα με πληροφορίες θα διαψεύδει τους ισχυρισμούς του ειδικού φρουρού ότι πυροβόλησε δύο φορές στον αέρα ενώ στη συνέχεια, όταν τοποθετούσε το όπλο του στη θήκη, αυτό εκπυρσοκρότησε.Κατά πληροφορίες, στο πόρισμα θα αναφέρεται ότι η βολή της σφαίρας που κατέληξε στο σώμα του άτυχου

koritsi_oksinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7824870050783235422.post-65702207696000323442008-12-17T13:22:00.001+02:002009-12-14T17:54:06.934+02:00

Πρακτικός οδηγός για την περίπτωση σύλληψης

koritsi_oksinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7824870050783235422.post-44594309017226385962008-12-16T18:33:00.002+02:002009-12-14T17:54:29.926+02:00

ΚΕΙΜΕΝΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ - ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΝΕΤαπό TVXS 6:10μμ, Τρίτη 16 Δεκεμβρίου 2008 ΚΕΙΜΕΝΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ - ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΝΕΤ«Η δράση μας είναι αποτέλεσμα μίας συσσωρευμένης πίεσης που λεηλατεί τις ζωές μας και όχι μόνο μία συγκινησιακή έκρηξη με αφορμή τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου από τηναστυνομία. Είμαστε μία ακόμη συλλογικότητα, κομμάτι της εξέγερσης που συμβαίνει.» Ενάντια

koritsi_oksinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7824870050783235422.post-45340157462840484582008-12-15T19:50:00.004+02:002008-12-16T12:14:28.923+02:00

Πραγματικό περιστατικό:Ο κυριούλης με το 5χρονο παιδάκι σταμάτησε να χαιρετήσει τον φίλο του στο ανθοπωλείο της γειτoνιάς. Μετά από τετριμμένους ποδοσφαιρικούς αστεϊσμούς και πειράγματα εξέφρασε ξάφνου την αγανάκτησή του για τα πρόσφατα γεγονότα ως εξής:«είναι δυνατόν επειδή σκότωσαν τώρα τον πιτσιρικά να κινδυνεύει να πέσει η κυβέρνηση από τους πασόκους (sic) και το 85' που σκότωσαν τον Καλτεζά

koritsi_oksinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7824870050783235422.post-86804414772593179612008-12-15T15:29:00.001+02:002008-12-15T15:31:23.761+02:00

ας δικτυωθούμε λοιπόν

koritsi_oksinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7824870050783235422.post-49836006833881451202008-12-13T20:53:00.004+02:002009-12-14T18:00:28.283+02:00

Εξαιρετικό post- το κείμενο του Benjamin δεν θα μπορούσε να είναι πιο επίκαιρο...Αποσπάσματα από την ‘Κριτική της Βίας’ του Walter Benjamin

koritsi_oksinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7824870050783235422.post-87757497989899063312008-12-12T15:10:00.003+02:002008-12-15T15:32:07.304+02:00

Κάτσε γιατί κάτι δεν έχω καταλάβει καλά. ΟΚ αντιδρούμε εντόνως στις δολοφονικές ενέργειες της αστυνομίας (κατά του Αλέξανδρού και όλων των προηγούμενων θυμάτων) είμαστε κατά όλων των νυν και αεί διεφθαρμένων δήθεν φιλελεύθερων κεντροδεξιών κυβερνήσεων που παρέα με την εκκλησία καταχρώνται απροκάλυπτα λαϊκές περιουσίες-ΠΟΛΥ περισσότερες από αυτές που καταστράφηκαν στα τελευταία γεγονότα-, είμαστε

koritsi_oksinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7824870050783235422.post-53207738650224485992008-12-12T14:44:00.002+02:002008-12-15T15:32:24.603+02:00

από τον Nasso K.

koritsi_oksinoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7824870050783235422.post-28311463876758291592008-12-08T15:37:00.003+02:002008-12-15T15:32:44.587+02:00

Πέρα από όλη αυτή την εκδήλωση οργής των τελευταίων δύο ημερών, νομίζω ότι αν είναι κάτι ιδιαιτέρως ανησυχητικό αυτό είναι όλος αυτός ο φασισμός που εκδηλώθηκε σε διάφορες εκφορές απόψεων πάνω στο θέμα... Από τον Παπαχελά στο Σκάι την Κυριακή το βράδυ-ΟΚ, τίποτα άγνωστο μέχρι τώρα…- μέχρι τις συζητήσεις νέων ανθρώπων στα διάφορα φόρουμ είναι θλιβερά πολύς ο κόσμος που υποτιμώντας το συμβάν της

koritsi_oksinoreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-7824870050783235422.post-22358267822781682772008-11-30T18:31:00.005+02:002009-12-14T18:02:57.264+02:00

Τον τελευταίο καιρό βρέθηκα τυχαία με διαφορετικά πρόσωπα και υπό διαφορετικές περιστάσεις σε συζητήσεις σχετικά με τη θέση του επιμελητή σε μια έκθεση και ως επί το πλείστον αντιμέτωπη με καλλιτέχνες. Δεν θεωρώ τον εαυτό μου επιμελήτρια ούτε ιστορικό τέχνης (με δυο εκθέσεις δεν γίνεται κανείς επιμελητής και το διδακτορικό μου είναι ακόμα στα σκαριά) , παρόλα αυτά με μόλις εκκολαπτόμενες και

koritsi_oksinoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7824870050783235422.post-91340793869119870232008-11-24T19:08:00.011+02:002008-11-30T16:24:54.030+02:00

Το Εγχειρίδιο φανταστικής ζωολογίας ή μετέπειτα Βιβλίο των φανταστικών όντων είναι ένα απίθανο λεξικό ανύπαρκτων και εκπληκτικών πλασμάτων που κατοικούν ανά τους αιώνες σε βιβλία, ιστορίες και μύθους απ΄ όλο τον κόσμο. Στα λήμματά του περιλαμβάνονται αλλόκοτες ζωόμορφες -αλλά και ανθρωπόμορφες ενίοτε -οντότητες που ο συγγραφέας του ανέσυρε από λαϊκά μυθοπλαστικά, ιερά και ιστορικά συγγράμματα

koritsi_oksinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7824870050783235422.post-14336665351930729092008-11-24T13:22:00.010+02:002009-12-14T18:01:05.767+02:00

Ωραίος ο καινούριος χώρος της Βreeder, λίγο φοβιστικός βέβαια απ'έξω με την τεράστια μεταλλική μαύρη πόρτα στον- εκτυφλωτικά, σε σύγκριση με τη γκρίζα γύρω περιοχή των μπουρδέλων του μεταξουργείου- λευκό τοίχο που με κάποιο τρόπο μοιάζει με κάστρο -σε πιάνει κι ένα "τι με περιμένει εδώ μέσα" φτάνοντας- αλλά τελικώς το τρέχον περιεχόμενο-μια εικαστική κατάβαση στην κόλαση του Δάντη- είναι απολύτως

koritsi_oksinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7824870050783235422.post-8421029537095542752008-11-18T19:38:00.007+02:002008-11-24T15:44:28.223+02:00

Το ότι ο Αλέξανδρος Αβρανάς είναι εικαστικός-και μάλιστα αξιόλογος- είναι κάτι που δεν γίνεται να διαφύγει από τον θεατή που παρακολουθεί το Without, την πρώτη ταινία του 30χρονου φερέλπιδος δημιουργού, με την οποία συμμετέχει στο 49ο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Καθώς επίσης και το ότι έχει συνεργαστεί με μια εξαιρετική ομάδα ηθοποιών και τεχνικών…Κάθε πλάνο της ταινίας είναι τόσο απόλυτα ζυγισμένο

koritsi_oksinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7824870050783235422.post-34370291031053516682008-11-13T16:11:00.004+02:002008-11-13T16:40:52.273+02:00

Και μια και μιλάμε για περιοδικά το Artreview στο τελευταίο τεύχος του παραθέτει τα 100 ισχυρότερα ονόματα στο χώρο της τέχνης παγκοσμίως-κατά την άποψη δημοσιογράφων και ειδικών- μαζί με συμβουλές σχετικά με το πως να καταφέρετε να εισχωρήσετε και σεις του χρόνου στη λίστα…Όπως θα περιμέναμε ο Damien Hirst είναι το νούμερο 1 στη λίστα, o σερ Nicolas Serota έπεσε στο 4, ο πρώτος καλλιτέχνης στη

koritsi_oksinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7824870050783235422.post-71012890149963596792008-10-20T15:22:00.003+03:002008-10-20T15:28:26.915+03:00

project magazine-new issue

koritsi_oksinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7824870050783235422.post-64156229323068769922008-09-30T16:22:00.002+03:002009-12-14T18:16:54.823+02:00

Ηρώδειο, φθινοπωρινό βραδάκι, Μορικόνε λέει…Πολύ καλό για να συμβεί, σαν όνειρο ρε παιδί μου σαν πρωτοχρονιάτικη ευχή για το νέο έτος, έλεγα δεν μπορεί, θα βρέξει, θα αργήσω και δεν θα με αφήσουν να μπω, κάτι θα συμβεί τελευταία στιγμή και θα ακυρωθεί και δεν θα τα καταφέρω να το ζήσω και θα μείνω για μια ακόμη φορά με το απωθημένο (κάπως έτσι δεν τον είχα χάσει και πριν δυο χρόνια;). Κι όμως να,

koritsi_oksinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7824870050783235422.post-37603522124296584072008-09-28T19:50:00.005+03:002009-12-14T18:20:37.838+02:00

Εκεί στις αρχές του 20ου λέει, νεαρός επιδέξιος απατεωνίσκος εν ονόματι Τζερί Πιερέ γυροφέρνει στο Παρίσι κάνοντας εκλεκτές παρέες από τον καλλιτεχνικό κόσμο της εποχής. Σχετιζόμενος φιλικά και με τον Πικάσο του προσφέρει γενναιόδωρα δυο πέτρινες Ιβηρικές κεφαλές άρτι «δανεισμένες» από το Λούβρο το ίδιο… Ο φοβερός Ισπανός που διανύει την πριμιτιβιστική του περίοδο και ήδη έχει εκφράσει το

koritsi_oksinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7824870050783235422.post-8745118879509966032008-09-25T20:33:00.017+03:002008-11-06T16:40:56.157+02:00

Είναι αυτός ο θλιμμένος λυρισμός που κάνει τη ζωγραφική του Γκόκα παρά τη φρεσκάδα της τεχνικής της να μοιάζει βγαλμένη από τα χέρια κάποιου μοναχικού ρομαντικού ζωγράφου του 17ου.Ματιά κάπως απαισιόδοξη και νοσταλγική, ικανή να ειδυλλιοποιεί ιδιοτρόπως ακόμα και τα πιο άχαρα και ορφανά τοπία. Όπως σε κάτι παλιές κιτρινισμένες οικογενειακές φωτογραφίες όλα μοιάζουν να αποκτούν μυθιστορηματική

koritsi_oksinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7824870050783235422.post-34424673105341073282008-09-02T17:31:00.001+03:002009-12-14T18:01:58.948+02:00

Η Επίδαυρος φέτος δεν μου έκατσε καλά. Δύο παραστάσεις πήγα να δω και οι δυο απογοητευτικότατες. Από τη μία οι τρανοί Αριστοφανικοί Βάτραχοι στην έκδοση λαϊκής τηλεοπτικής σαπουνόπερας του Δημήτρη Λιγνάδη και από την άλλη ο άνισος και ασυνάρτητος Ορέστης του Ευριπίδη από τον Slobodan Unkovski. Ο Ορέστης με κούρασε, οι Βάραχοι με θύμωσαν. Και στις δύο έφυγε πολύς κόσμος –στον Ορέστη κολάστηκα

koritsi_oksinoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7824870050783235422.post-58249330654371673472008-07-31T03:19:00.002+03:002009-12-14T18:17:36.153+02:00

Είναι λοιπόν και αυτές οι στιγμές που αισθάνομαι χαρούμενη που είμαι 36 χρονών και έχω το ακαταλόγιστο στην απενοχοποίηση κι έτσι μπορώ να ανατριχιάζω ακούγοντας το Suzanne και να το λέω, να δακρύζω χωρίς ίχνος ντροπής στο Anthem, να τραγουδάω τα λόγια στο Take this Waltz χορεύοντας ένα αυτοσχέδιο βαλς και να χειροκροτώ εντόνως σαν παιδί για να ξαναβγεί ο Leonard Cohen στη σκηνή να τραγουδήσει το

koritsi_oksinoreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-7824870050783235422.post-25718296137828220652008-07-18T16:30:00.002+03:002008-07-18T17:48:00.710+03:00

Το αντιλαμβάνομαι, το να είσαι γόνος σπουδαίων και χαρισματικών ανθρώπων μπορεί να είναι μεγάλο βάρος και να δημιουργεί εσπευσμένες προσδοκίες από τον κόσμο. Επίσης, θεωρώ ότι γνωρίζοντας μια μόνο δουλειά ενός καλλιτέχνη δεν μπορεί κανείς να βγάλει συμπεράσματα κι έτσι δεν βιάζομαι να κρίνω τον συγγραφέα Θανάση Χειμωνά μόνο από την Ραγδαία Επιδείνωση. Δεν μπορώ όμως και να μην αναφέρω το πόσο

koritsi_oksinoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7824870050783235422.post-6033030506209429522008-06-09T21:52:00.003+03:002010-04-26T19:27:27.393+03:00

Το βιβλίο Πεθαίνω σαν χώρα έπεσε στα χέρια μου τυχαία πριν πολλά πολλά χρόνια. Δεν μπορώ πλέον να θυμηθώ ποιος μου το έδωσε αλλά ήταν σε κάποια παράσταση που είδα 9.30 η ώρα, στις 26 εκείνου του Νοέμβρη και στην οποία έκατσα στη θέση Β13 και το εισιτήριο μου- προφανώς φοιτητικό- έκανε λέει 3000 δραχμές (για τόσο παλιά μιλάμε) και δεν έγραφε τον τίτλο της παράσταση πάνω του. Αφού λοιπόν μου το

koritsi_oksinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7824870050783235422.post-7129174064470050382008-05-22T14:00:00.007+03:002009-12-14T18:02:28.218+02:00

Αν εξαιρέσουμε τη σχέση της τελευταίας έκθεσης της γκαλερί Καππάτος με τον τίτλο της που είναι κυριολεκτικά εντροπική, κατά τα άλλα πρόκειται για μια συμπαθέστατη προσπάθεια που μπορεί να μην σου αλλάξει μεν τη ζωή και την κοσμοθεωρία σου για την τέχνη, αλλά τουλάχιστον σου προσφέρει την ευκαιρία να έρθεις σε μια πρώτη επαφή με τη δουλειά νέων και ταλαντούχων καλλιτεχνών. Ο χώρος

koritsi_oksinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7824870050783235422.post-73238112342945099242008-05-01T16:41:00.003+03:002008-05-01T17:31:49.507+03:00

Το αρχείο ως πρωτογενής απόπειρα σύνθεσης εκδοχών της ιστορίας, η διαδικασία της επιλογής του κατάλληλου υλικού για την συγκρότηση μιας αρχειακής συλλογής και η λειτουργία της επιλογής αυτής στην κατασκευή της γνώσης.Η πηγή της πληροφορίας- από τις αναγεννησιακές πολυσχιδείς Wunderkammer στις σύγχρονες μουσειακές πρακτικές και από τα πρότυπα της χαοτικής κατανυκτικής βιβλιοθήκης στην ασυδοσία

koritsi_oksinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7824870050783235422.post-57379394520418994642008-03-12T21:18:00.001+02:002008-05-29T13:51:00.149+03:00

Ένας οριστικά ατελέσφορος έρωτας, μια αιωρούμενη και απροσδιόριστη ενοχή, ένας φάρος και μια ελιά που δεν αποφασίζει να καρπίσει.Ένας αγαλμάτινος νεοέλληνας αυτάρεσκος αστός Ερμής και ένα σκοτεινό και λιγομίλητο αγόρι που εισβάλλει αστραπιαία αλλά καταλυτικά στη ζωή του πρώτου και πεθαίνει από έλλειψη αγγίγματος στην προσπάθεια του να ανέβει στον Αλδεβαράν του έρωτά του, το τελευταίο άστρο από

koritsi_oksinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7824870050783235422.post-39999192788164857242007-12-19T09:21:00.002+02:002009-12-14T18:03:30.795+02:00

Στον αρχετυπικό φανταστικό κόσμο της γαιοθάλασσας της Ούρσουλα λε Γκεν το μαγικό/ιερό στοιχείο, αυτό που στην εξέλιξη του ανθρώπινου πολιτισμού ενσωματώθηκε στη θρησκεία και μετά στην τέχνη –όπου και παρέμεινε- υφίσταται ακόμα άθικτο. Ο άνθρωπος είναι ακόμα αρκετά κοντά με τη φύση –η οποία λειτουργεί ως μια έμψυχη και ζωντανή οντότητα-και η ισορροπία και υγεία αυτής της σχέσης φροντίζεται από

koritsi_oksinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7824870050783235422.post-31779095912594758432007-10-21T21:24:00.002+03:002009-12-14T18:15:30.897+02:00

ο 1942 ο Μπόρχες γράφει το διήγημα Φούνες ο μνήμων- μια «εκτενή μεταφορά της αϋπνίας» σύμφωνα με τον ίδιο τον συγγραφέα. Πρόκειται για την ιστορία του Ιρενέου Φούνες, ενός ανθρώπου ανίκανου να ξεχάσει οτιδήποτε έχει δει ή ζήσει. Ο Φούνες, δέσμιος μιας αδυσώπητης αϋπνίας και καθολικά ανάπηρος μετά από ένα ατύχημα, περνάει τις ατελείωτες ώρες της ακινησίας του αναπολώντας μέχρι την απόλυτη

koritsi_oksinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7824870050783235422.post-43918586968739521692007-09-27T21:26:00.002+03:002009-12-14T17:55:51.332+02:00

Πρώτα πρώτα πρέπει να ομολογήσω ότι αγαπώ τις μεγάλες διοργανώσεις τέχνης. Ίσως να είναι στερητικό από τα όψιμα μετεφηβικά μου χρόνια όταν ψευτο-χόρταινα τις ιδιάζουσες καλλιτεχνικές ορέξεις μου με τις περιορισμένες και αποστειρωμένες εκθέσεις της Εθνικής πινακοθήκης- άντε και καμιά εκδήλωση στην ΑΣΚΤ στη χάση και τη φέξη- και με ατέρμονες βόλτες στις λίγες, τότε, και μετριοπαθείς Αθηναϊκές

koritsi_oksinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7824870050783235422.post-48652747241310934602007-09-19T21:30:00.002+03:002009-12-14T17:56:31.533+02:00

The exhibition changes every day at 12.30The exhibition comments on politics todayThe exhibition is unpredictableThe exhibition is aliveΓια τον Thierry Geoffroy -επονομαζόμενο και Colonel- η τέχνη είναι ένα πεδίο μάχης. Για να αντεπεξέλθεις πρέπει να έχεις αυτοπειθαρχία, εγκράτεια, εγρήγορση και καλή φυσική κατάσταση καθώς και να είσαι έτοιμος ανά πάσα στιγμή να παρέμβεις οπουδήποτε.Οι

koritsi_oksinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7824870050783235422.post-39984505911671474782007-06-26T13:45:00.003+03:002008-05-29T13:56:07.538+03:00

Σπίτια με καρέκλες που νιαουρίζουν σαν γάτες.Σοπράνο με σιωπές άλλοτε σε μινόρε και άλλοτε σε ματζόρε και φωνές που υπόσχονται και περιμένουν πολλάΔιηγήματα που τρυπώνουν ύπουλα μέσα σε ξένα μυθιστορήματα. Το έργο του Μίλοραν Πάβιτς αιωρείται μέσα σε αυτή την καθημερινή μαγεία που συναντά κανείς μόνο στη Λατινοαμερικάνικη λογοτεχνία και καμιά φορά στη σύγχρονη Γιαπωνέζικη, σε αυτή τη σχεδόν «

koritsi_oksinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7824870050783235422.post-73331816587128323312006-07-18T21:32:00.001+03:002009-12-14T17:57:06.113+02:00

Λοιπόν δεν θα είμαι πααααρα πολύ γκρινιάρα αυτή τη φορά.Εμένα ο Μεγάλος Περίπατος μου άρεσε, πέρασα όμορφα-είχε κι ωραία βραδιά εχθές, περπατάγαμε τρεις ώρες χωρίς να το καταλάβουμε είδαμε όλους τους γνωστούς και φίλους –ήταν και το πανηγύρι της Αγιάς Μαρίνας μεγάλη η χάρη της-και μόνο όταν έφτασα στο Γκάζι κατάλαβα πόσο κουρασμένη ήμουν…Είδαμε πράγματα, Hirschhorn (επιτέλους), Gary Hill, Ghada

koritsi_oksinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7824870050783235422.post-32099311855441683882006-06-19T21:35:00.001+03:002008-05-29T13:59:29.652+03:00

19/6/2006Από τη στιγμή που μια χειρονομία, ένα σχέδιο, μια παράθεση σχημάτων, κάποιες λέξεις, μια εγκατάσταση αντικειμένων, ένα έργο ή όπως αλλιώς μπορεί κανείς να χαρακτηρίσει μια δημιουργία πάσης φύσεως σε κάνει να αισθανθείς κάτι δυνατό και καίριο-πόση σημασία έχει η πρόθεση του δράστη;Από τη στιγμή που μια κίνηση-κάθε είδους- μπορεί να σε εισάγει σε πρωτόγνωρους δρόμους προβληματισμού και

koritsi_oksinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7824870050783235422.post-39939857529386237132006-05-18T21:33:00.002+03:002009-12-14T17:57:49.319+02:00

Μια από τις καλύτερες εκθέσεις των τελευταίων ημερών θα μπορούσε να κάνει την κυρία Μαρία Παπαδημητρίου να διαρρηγνύει τα ιμάτιά της και τους(φετινούς τουλάχιστον) απόφοιτους της ΑΣΚΤ να τρώνε τα πτυχία τους...Όλη η φρεσκάδα και το διαφορετικό που ψάχνει η σημερινή ελληνική εικαστική σκηνή (αν θεωρήσουμε ότι υπάρχει κάτι τέτοιο βέβαια) συμπυκνωμένο μέσα από τα μάτια μιας θρυλικής μειονότητας.

koritsi_oksinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7824870050783235422.post-76475712865069718312006-04-11T21:36:00.001+03:002009-12-14T18:09:10.180+02:00

11/4/2006Τα δωμάτια του Καπάτου είναι ένας θεσμός όπου έχει πλέον δικαιωματικά καθιερωθεί το κάθε πέρσι και καλύτερα. Τα φετινά είναι αβάσταχτα. Η πεμπτουσία του κλισέ και η αποθέωση του κοινότυπου. Αναρίθμητος στυλάτος κόσμος που δεν έχει τίποτα να προτείνει- στείρες αναπαραγωγές, χιλιοειπωμένα και χιλιοειδωμένα εφφέ, κακό χιούμορ και αξιοπρόσεκτη έλλειψη πνευματικότητας και ουσίας. Όσο

koritsi_oksinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7824870050783235422.post-40961621860804213862006-03-25T22:18:00.003+02:002008-05-29T14:00:24.225+03:00

Υπάρχει μόνο ένας τρόπος να φτάσεις στη Γαιοθάλασσα, κι αυτός είναι αρμενίζοντας. Αν σε πιάσει φουρτούνα στο Αρχιπέλαγος μη φοβηθείς. Σίγουρα θα είναι κάποιος ναυτικός γητευτής στο πλήρωμα και θα καταπραΰνει τον καιρό με έναν ρούνο που θα προφέρει- λίγο άγαρμπα, είναι αλήθεια- στην Αρχαία Λαλιά-ξέρεις, εκείνη την αρχαία γλώσσα της δημιουργίας που μιλάνε πλέον μόνο οι Δράκοι. Αν πάλι τύχει και

koritsi_oksinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7824870050783235422.post-52134228758419315292006-01-14T21:37:00.001+02:002008-05-29T14:04:12.803+03:00

14/1/2006Είναι κάποιοι άνθρωποι που έχουν αυτό το μυστήριο ταλέντο να μπορούν να μιλάνε για τα πιο σκληρά και σκοτεινά πράγματα με τον πιο αναπάντεχο τρόπο-με γλυκύτητα, με χιούμορ ή με ρομαντισμό-ένας από αυτούς είναι ο Morissey (To die by your side...) ένας άλλος είναι ο φίλος μου ο Α. και ένας ακόμα είναι ο Nick Hornby.Το Along way down είναι τόσο όμορφο που το διάβασα μέσα σε τρεις

koritsi_oksinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7824870050783235422.post-61058697146715893072005-12-14T22:05:00.001+02:002008-05-29T14:00:56.283+03:00

Πόσο ενδιαφέρουσα μπορεί να είναι η επιλογή των Χριστουγέννων για ένα διαλογισμό πάνω στο θάνατο? Μόνο ο σκηνοθέτης του Nightmare before Christmas θα μπορούσε να διεκπεραιώσει κάτι τέτοιο… Ο Burton, λοιπόν, με μια ακόμα δουλειά πάνω σε αρχετυπικά δίπολα, μας αναλύει τα μεταφυσικά του οράματα βαδίζοντας με χιούμορ αλλά και σκεπτικισμό στα όρια ζωής και θανάτου, απαισιόδοξος πάνω στη

koritsi_oksinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7824870050783235422.post-44487013538291317612005-10-25T21:54:00.002+03:002009-12-14T17:58:24.044+02:00

Στη μέση ενός βουβού και πλούσιου ωκεανού, στο εσωτερικό ενός πλοίου-ναού που θα μπορούσε να είναι φαλαινοθηρικό ή πετρελαιοφόρο, πραγματοποιείται ένας γάμος Shinto μεταξύ δύο «εκλεγμένων» ξένων- ενώ παράλληλα στο κατάστρωμα συντίθεται βαζελίνη σε ένα αλλόκοτο γλυπτό.Ένα σχόλιο πάνω στον πόνο και τη δημιουργικότητα, στην οδύνη πριν τη μεταμόρφωση, στην προσπάθεια που προϋποθέτει κάθε

koritsi_oksinoreply@blogger.com0